Απ τη θάλασσα..

Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα

ξεβράστηκαν πέτρες...!! 
Με σκοτεινό...
Μουντό... Και παγερό γκρι!! 
Άχρωμες και αγέλαστες... 
Χωρίς να έχουν γεύση παιχνιδιού...
Χωρίς να σου ζητούν μια... αγκαλιά!!!
Σαν... Να σε βλέπει ένα αγέλαστο παιδί..!!
Που δεν του δόθηκε ποτέ... Χρώμα παιχνιδιού !!
Κάπου εκεί στο βάθος.. .
Στο μονότονο.. κατά τα άλλα γκρι..!!
Βλέπεις ένα δυνατό αέρινο βλέμμα...
Σηκώνει ένα τεράστιο κύμα.. Που ξεχειλίζει από χρώματα...
Έχει μορφή.. 


Σχηματίζει όνειρα...
Ηλιαχτίδα... Με πολλές ελπίδες...!!
Εκεί... Είναι η στιγμή..
που μόλις αντιλαμβάνεσαι.. το διαφορετικό...!
Λες να ερωτεύομαι την χαρά..
Αφού με λούζει η αισιοδοξία...
Γιατί το διαφορετικό είναι εκεί...
Μόνο του..
Σαν... να σε περιμένει να το ανακαλύψεις!!!! 

Σχόλια

  1. Θα ήθελα να ευχαριστήσω προκαταβολικά, όλους όσους μου κάνατε την τιμή να διαβάσετε κάτι από αυτά που με εκφράζουν...σαν άάνθρωπο και με βάση το χόμπι μου, στο να γράφω!! :-D Και πάλι σας ευχαριστώ πολύ, με εκτίμηση Γεωργία Κατσιώρα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

θέλω Να Νιώσεις Τη Μαγεία Απ Το Κορμί Μου.

Αναζητάς ...