Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Έφυγες.. Μα Πήρα Πολλά!

Όταν σε γνώρισα..
Ήρθες και όλα γύρω μου άλλαξαν!
Άρχισα να βλέπω το χρώμα των ανθών!
Άλλαξε ο χτύπος ,της καρδιά μου!
Κάπου, κάπου.. σιγοτραγουδούσα!
Και τις πιο πολλές φορές ,γελούσα!
Έφυγες ξαφνικά ,μα ακόμη ψάχνω για το λόγο!
Γιατί μου έδωσες ,τόσα πολλά!
Ένιωσα πως υπήρξα ,κάτι για σένα!
Μα τελικά γελάστηκα..
Ήμουν μόνο η αφορμή , του να μάθεις πολλά!
Ακόμη κι αν έφυγες ,κρατάω τα καλά..!
Αυτά που έχω μέσα μου!
Κι αυτά είναι πολλά!

Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα

http://readmymotto.blogspot.gr/




Σχόλια

  1. Τελικά δεν ξέρω τι είναι καλύτερο. Να πάρεις πολλά και κάποια μέρα χωρίς λόγο και αιτία να τα χάσεις η να παίρνεις λίγα έως ελάχιστα ούτος ώστε να μην σε πειράξει η απώλεια??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Μανώλη μου, κατά πρώτον σε ευχαριστώ πολύ,για το σχόλιο σου! Δεύτερον αυτό που έχω να πω εγώ από προσωπική μου άποψη είναι, πως η ζωή έχει τα πάνω και τα κάτω της! Σίγουρα ο πόνος για τον καθένα μας, είναι διαφορετικό πράγμα! Αλλά στις σχέσεις όλοι έχουμε κάνει ή κάνουμε τα λάθη μας. Ακόμη λοιπόν κι αν η επιλογή μας ήταν λανθασμένη, αυτό που πρέπει να κρατάμε και να θυμόμαστε, είναι μόνο τα θετικά! Σίγουρα οι εμπειρίες μας κάνουν να δούμε και σίγουρα πιο δυνατούς! Οπότε θετική σκέψη, ακόμη και για τα άσχημα που μας συμβαίνουν! Γιατί έτσι μπορούμε να ξεπεράσουμε αυτά που μας πλήγωσαν και να δώσουμε μια νότα χρώματος στην ζωή μας!!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

θέλω Να Νιώσεις Τη Μαγεία Απ Το Κορμί Μου.

Γλυκά μου μάτια,αμυγδαλωτά
Που με θωρούν με λάγνο βλέμμα
Κρυμμένα πίσω από σκιές του παρελθόντος με προσωπείο Στραμμένο σε λάθος ανθρώπους και ματωμένα Όνειρα που έχτισαν ουλές αντί για κάστρα σε βάθος χρόνου.  Κι όταν με κοίταξες κατάματα,μ αυτό σου το βλέμμα. Ένιωσα βάρκα που κατρακύλησε σε καταρράχτες συναισθημάτων.
Απ την ορμή ,ανατρίχιασα παντού γιατί..
Είσαι γεμάτη πάθος στην ποίηση.
Και με μια φλόγα από θάρρος,αποκαλύπτεις σιγά σιγά τις κρυφές σου πτυχές.
Μια ηλιαχτίδα σου κι εγώ βουβός παρατηρώ..
Την κάθε σου στιγμή, αδύναμη και δυνατή.
Με μια ευαισθησία στη γραφή ,και μια συνήθεια στον ήχο του σαξόφωνου..
Με εναλλαγή στο λίκνισμα της νότας
Σαν σύνοδος μου να παίζεις πιάνο,με τη μορφή σου πλάι, στη δική μου!
Κι ένα γλυκό, τσικ του τσικ
Θα με παρασύρει να χαζεύω το κορμί σου, χαϊδεύοντας σε ,με ρυθμό ερωτικού μπλουζ
Κι όταν έρθεις πιο κοντά,θα κάνω μια σβούρα γύρω απ το κορμί σου, Για να γευτώ τη μυρωδιά απ την ανάσα σου.
Τα κατακόκκινα και ζουμερά χυμώδη χείλη σου.
Με άρωμα αγ…
Στη ζωή σου,ξαφνικά Ξεπροβάλει κεραυνός! Με, άρωμα γυναίκας Και ελκύει σαν μαγνήτης! Θα κοιτάζεις,τα προσόντα Σκέφτεσαι,αν έχει γνώσεις! Ρόλους έχει παρτιτούρα.. Μιλάει σαν εικόνα. Μα ειν ένα μικρό παιδί! Έχει δόση, από χιούμορ Μ έρωτα θα σε τυφλώσει Απ τον καθρέφτη των ματιών της Και μ αγνή ψυχή για χάρη Τα παιδιά σου,θ αγαπάει Θα ναι ,στοργική! Θα νιώσεις, πως είναι διαφορετική! Γιατί γεννήθηκε φτωχιά. Με νου στη γνώση! Σπαθί ,έχει σε εμπειρίες Μα καβαλά περήφανα άλογο Φορά στολή νοικοκυράς ,σαν δούλα και κυρά! Λατρεύει τη μαγειρική ,με ηρεμία και τάξη! Αγαπά σαν δούλα ,μ αγνά αισθήματα Κυρά ,στου Κύρη της,το φτωχικό καράβι Ρομαντική ,με πλώρη καθοριστική! Πανί για αξιοθέατα Άνεμος ,η ψυχική της δύναμη Και ζει με τίτλους,που δεν τέλειωσαν ποτέ! Γιατί, κατάματα αν δεις, μπορεί να ναι κοντά σου Μα έκλεισες τα μάτια, γιατί η διαδρομή σε τρόμαξε! Σαν είδες πυξίδα ,άγνωστη βάρκα! Γιατί με την ψυχή ,δεν αγαπούν πολλοί! Γι αυτό ,είναι λίγοι και καλοί. Αυτοί που ξεχωρίζουν! Ήμαστε πάνω απ όλα άνθρωποι! Με μια πηγή αγάπης Πο…

Μάνα Μου, Καλή Μου Μάνα !

Μάνα μου.. Γλυκιά μου Μάνα!
Εσύ,..που πόνο ένιωσες!
Παντού και πάντα θα υπάρχεις ..!
Φύλακας άγγελος ο νους..
Στα πρωινά, στα βραδινά άσχημα κατατόπια!
Για να ξορκίζεις το κακό..
Αυτό που είναι θολό, στο προσκεφάλι μου!
Σαν χτύπησα με φόρα, το δρόμο της ζωής σου .!
Τότε σαν άνοιξα δειλά, τα Αγαλινά μου μάτια!
Εσύ με πήρες αγκαλιά!
Κι αγνότητα με έλουσες!
Και την τεράστια αγκαλιά..
Δώρο αγάπης είχες !
Κι αν χρόνια, πέρασαν πολλά ..!
Εσύ με σκέψη , θα σαι εκεί ..!
Να στέκεσαι αντικριστά..!
Εικόνες μαγικά κοιτάς..
Μ όλα τα αγγελούδια !
Εσύ που Μάνα μου Καλή..!
Έκλαψες ..και Γέλασες..!
Στάθηκες, σε κύμα βράχος!
Διέγραψες ανόητους..
Πέταξες τις αρρώστιες!
Και μεγαλοψυχία έβαλες, φτερά για παρωπίδες !
Ξέρω, πως πέρασες πολλά..!
Μα τώρα που μεγάλωσα
Και είσαι μακριά..
Για όσα δεν εμπόρεσες και όσα τα μπορούσες..!
Εγώ πάντα θα σ αγαπώ!
Ξέρεις σ ευγνωμονώ!
Παράδειγμα μου μια ζωή..
Και στύλος, για να με κρατεί!
Σε μίσος και σε πόνο!
Γλυκιά μου Μάνα και καλή!
Σ ευχαριστεί πολύ ..!
Το δόλιο σου παιδάκι!!
Γράφει η Γεωργία Κατσιώρα…